Why is the media here so negative?
Why are we in India so embarrassed to recognize our own strengths, our achievements?
We are such a great nation. We have so many amazing success stories but we refuse to acknowledge them. Why?
We are the first in milk production.
We are number one in Remote sensing satellites.
We are the second largest producer of wheat.
We are the second largest producer of rice.
Look at Dr. Sudarshan , he has transferred the tribal village into a self-sustaining, self-driving unit.. There are millions of such achievements but our media is only obsessed in the bad news and failures and disasters.
I was in Tel Aviv once and I was reading the Israeli newspaper. It was the day after a lot of attacks and bombardments and deaths had taken place. The Hamas had struck. But the front page of the newspaper had the picture of a Jewish gentleman who in five years had transformed his desert into an orchid and a granary. It was this inspiring picture that everyone woke up to. The gory details of killings, bombardments, deaths, were inside in the newspaper, buried among other news.

In India we only read about death, sickness, terrorism, crime.. Why are we so NEGATIVE? Another question: Why are we, as a nation so obsessed with foreign things? We want foreign T.Vs, we want foreign shirts. We want foreign technology.

Why this obsession with everything imported. Do we not realize that self-respect comes with self-reliance? I was in Hyderabad giving this lecture, when a 14 year old girl asked me for my autograph. I asked her what her goal in life is.. She replied: I want to live in a developed India . For her, you and I will have to build this developed India . You must proclaim. India is not an under-developed nation; it is a highly developed nation.

YOU say that our government is inefficient.
YOU say that our laws are too old.
YOU say that the municipality does not pick up the garbage.
YOU say that the phones don’t work, the railways are a joke. The airline is the worst in the world, mails never reach their destination.
YOU say that our country has been fed to the dogs and is the absolute pits.

YOU say, say and say.. What do YOU do about it?

Take a person on his way to Singapore . Give him a name – ‘YOURS’. Give him a face – ‘YOURS’. YOU walk out of the airport and you are at your International best. In Singapore you don’t throw cigarette butts on the roads or eat in the stores. YOU are as proud of their Underground links as they are.. You pay $5 (approx. Rs.. 60) to drive through Orchard Road (equivalent of Mahim Causeway or Pedder Road) between 5 PM and 8 PM. YOU come back to the parking lot to punch your parking ticket if you have over stayed in a restaurant or a shopping mall irrespective of your status identity… In Singapore you don’t say anything, DO YOU? YOU wouldn’t dare to eat in public during Ramadan, in Dubai .. YOU would not dare to go out without your head covered in Jeddah.
YOU would not dare to buy an employee of the telephone exchange in London at 10 pounds (Rs..650) a month to, ‘see to it that my STD and ISD calls are billed to someone else.’YOU would not dare to speed beyond 55 mph (88 km/h) in Washington and then tell the traffic cop, ‘Jaanta hai main kaun hoon (Do you know who I am?). I am so and so’s son. Take your two bucks and get lost.’ YOU wouldn’t chuck an empty coconut shell anywhere other than the garbage pail on the beaches in Australia and New Zealand ..
Why don’t YOU spit Paan on the streets of Tokyo ? Why don’t YOU use examination jockeys or buy fake certificates in Boston ??? We are still talking of the same YOU. YOU who can respect and conform to a foreign system in other countries but cannot in your own. You who will throw papers and cigarettes on the road the moment you touch Indian ground. If you can be an involved and appreciative citizen in an alien country, why cannot you be the same here in India ?

In America every dog owner has to clean up after his pet has done the job. Same in Japan ..
Will the Indian citizen do that here?’ He’s right. We go to the polls to choose a government and after that forfeit all responsibility.
We sit back wanting to be pampered and expect the government to do everything for us whilst our contribution is totally negative. We expect the government to clean up but we are not going to stop chucking garbage all over the place nor are we going to stop to pick a up a stray piece of paper and throw it in the bin. We expect the railways to provide clean bathrooms but we are not going to learn the proper use of bathrooms.
We want Indian Airlines and Air India to provide the best of food and toiletries but we are not going to stop pilfering at the least opportunity.
This applies even to the staff who is known not to pass on the service to the public.

When it comes to burning social issues like those related to women, dowry, girl child! and others, we make loud drawing room protestations and continue to do the reverse at home. Our excuse? ‘It’s the whole system which has to change, how will it matter if I alone forego my sons’ rights to a dowry.’ So who’s going to change the system?
What does a system consist of? Very conveniently for us it consists of our neighbours, other households, other cities, other communities and the government. But definitely not me and YOU. When it comes to us actually making a positive contribution to the system we lock ourselves along with our families into a safe cocoon and look into the distance at countries far away and wait for a Mr.Clean to come along & work miracles for us with a majestic sweep of his hand or we leave the country and run away.
Like lazy cowards hounded by our fears we run to America to bask in their glory and praise their system. When New York becomes insecure we run to England . When England experiences unemployment, we take the next flight out to the Gulf. When the Gulf is war struck, we demand to be rescued and brought home by the Indian government. Everybody is out to abuse and rape the country. Nobody thinks of feeding the system. Our conscience is mortgaged to money.

Dear Indians, The article is highly thought inductive, calls for a great deal of introspection and pricks one’s conscience too….. I am echoing J. F. Kennedy’s words to his fellow Americans to relate to Indians…..

‘ASK WHAT WE CAN DO FOR INDIA AND DO WHAT HAS TO BE DONE TO MAKE INDIA WHAT AMERICA AND OTHER WESTERN COUNTRIES ARE TODAY’

Lets do what India needs from us.

Forward this mail to each Indian for a change instead of sending Jokes or junk mails.

Thank you,

Dr.. Abdul Kalam

I humbly request you to forward this to every Indian……

Pride for all the Hindus around the world..
USA Government Released New Postage stamp on Hindu Deities
In case you haven’t heard..
www.Usa-postage.com has created 7 spiritual designs targeted to the Indian community in the United States . For the first time, real U.S. postage depicting Sri krishna, Shiva–Parvati, Sai Baba, Murugan, Lord Venkateshwara, Vinayaka and Lakshmi is available on beautiful 20-stamp commemorative sheets. These are exclusive designs not available anywhere else.

“Society does not go down because of the activities of criminals,
But because of the inactivities of the good people.” – Swami Vivekananda

ఇలాంటి తప్పు ఎప్పుడు-ఎక్కడ జరిగినా తక్షణమే బాధితులకు న్యాయం చేకూర్చే విధంగా చట్టాలని సవరించాలి. మళ్లీ ఇంకో తప్పు చేయాలన్న ఆలోచన వస్తే చాలు.. మగ “మృగాల” నరాల్లో వణుకు పుట్టాలి. “ప్రేమ” పేరుతో ఎన్ని దురాగతాలు జరిగినా… “కామం” తో కళ్ళు మూసుకుపోయి
“మృగాళ్లు” ఎన్ని పైశాచికత్వాలకు పాల్పడినా, ప్రభుత్వం తగు చర్యలు తీసుకోవడంలో ఎప్పటికప్పుడు విఫలమవుతూనే ఉంది. చేతులు కాలాక ఆకులు పట్టుకున్న చందంగా… ప్రభుత్వం వ్యవహరిస్తోంది. ఇలాంటి ఉదంతం జరిగినప్పుడు హడావిడి చేసి..తర్వాత నిమ్మకు  నీరెత్తినట్లు వ్యవహరిస్తోంది. ఇకనైనా.. ప్రభుత్వం మేల్కొని ఇలాంటి సంఘటనలు పునరావృతం కాకుండా కఠిన చర్యలు తీసుకుని , మన సమాజంలో ఎంతో పవిత్రంగా చూసుకునే “స్త్రీ”కి  పరిపూర్ణ రక్షణ కల్పించాల్సిన అవసరం ఎంతైనా ఉంది. సున్నితమయిన ఆ ‘ఆడ’ కుసుమాలను నేల రాలనీకుండా జాగ్రత్త వహించాల్సిన ఆవశ్యకత మరెంతైనా ఉంది.

ఇప్పుడు తాజాగా బాబ్లీ సమస్య కూడా అందుకే జటిలమైంది.. ఎప్పుడు మనవాళ్ళు వాళ్ళని  అడిగినా మేము ప్రాజెక్ట్ కట్టటంలేదు అని బుకాయిస్తూ వచ్చి , దాదాపు ఆ ప్రాజెక్ట్ ని ప్రస్తుతం వాళ్ళు  పూర్తిచేసుకున్నారు. ఆ ప్రాజెక్ట్ అంతు తేల్చాలనే ఉద్దేశంతో ,ప్రత్యక్షంగా అక్కడికి వెళ్లి నిజా నిజాలు నిగ్గు తేల్చి దీనిపైన నివేదికను సెంట్రల్ వాటర్ కమిషన్ కి, మరియు కేంద్ర ప్రభుత్వానికి కూడా ఇవ్వాలనే ఉద్దేశం తో చంద్రబాబునాయుడు గారు  ఆయన బలగాన్నంతా తీసుకుని ఇక్కడినుంచి ప్రత్యేక బస్సులో అక్కడికి బయల్దేరారు. కానీ వీళ్ళని కనీసం మహారాష్ట్ర సరిహద్దులదాకా కూడా వెళ్ళనీయకుండా అక్కడి పోలీసులు అడ్డుకున్నారు. మా స్వంత వాహనాల్లో మిమ్మల్ని తీసుకెళతాం అని మాయమాటలు చెప్పి ఒక ఐ.ఐ.టి. కాలేజి భవనానికి తీసుకెళ్ళి నిర్బంధించి, ఆ తరువాత  మిమ్మల్ని అరెస్టు చేశామని ప్రకటించారు. ఎంత  అమానుషం అది? కనీస సదుపాయాలూ కూడా కల్పించకుండా, వచ్చిన వాళ్ళు ఏ సంఘవిద్రోహ శక్తులో కాదు, కొన్ని లక్షలమంది వోట్లు వేసి గెలిపించుకున్న ప్రజానాయకులు అన్న ఇంగిత జ్ఞానం కూడా లేకుండా ఎంత నీచంగా ప్రవర్తించారు. ఆడా-మగా తేడాలేకుండా  అన్ని గంటలపాటు అలా నిర్బంధించడం  అన్నది ఘోరాతి ఘోరం.

మామూలుగా మనింటికి శతృవులు వచ్చినా, కనీస మర్యాదలు చేసి పంపిస్తాం. అలాంటి సంస్కృతీ సాంప్రదాయాలు కలిగిన మన భారతదేశంలో నేడు ఎలాంటి పరిస్థితులు తలెత్తుతున్నాయో చూస్తుంటే సిగ్గుగా ఉంది. ఒక రాష్ట్రం నుండి వచ్చిన ప్రజా ప్రతినిధులని మరొక రాష్ట్ర ప్రభుత్వం అవమానించిన తీరు గర్హనీయం. దేశానికి స్వాతంత్ర్యం రాక ముందు తెల్లదొరలు కూడా మన స్వాతంత్ర్య సమరయోధులతో ఇంత నీచాతి నీచంగా ప్రవర్తించి ఉండరు. ఆ లాఠీచార్జులేమిటి?ఆ చిత్రహింసలేమిటి? సరైన వసతులు లేక, ఆహార పానీయాలు లేక ఎంత మంది అక్కడ  అవస్థపడ్డారు? కొంతమంది ఆరోగ్యం బాగాలేని వాళ్ళు సమయానికి మందులు వేసుకోవాల్సిన అవసరం ఉంటుంది. కానీ అక్కడి పరిస్థితుల కారణంగా సమయానికి అవేవీ  లేక, చాలామంది అనారోగ్యం బారినపడ్డారు. ఇటు మన ప్రభుత్వం కూడా దీనిపై స్పందించాల్సిన విధంగా స్పందించలేదు.

తొమ్మిది సంవత్సరాలు ఒక రాష్ట్రానికి ముఖ్యమంత్రిగా ఉన్న వ్యక్తి, జాతీయస్థాయిలో రాజకీయంగా చక్రం తిప్పిన వ్యక్తి, ఒక రాష్ట్ర అపోజిషన్ పార్టీ లీడర్ అయిన చంద్రబాబునాయుడు గారితో వాళ్ళు ప్రవర్తించే తీరు ఇదేనా? ప్రధానమంత్రి కావడానికి అన్ని అర్హతలూ , అవకాశం ఉన్నా కూడా వద్దని రాష్ట్ర రాజకీయాలకు అంకితమైన మనిషికి వాళ్ళు ఇచ్చేమర్యాద ఇంతేనా? అటు మహారాష్ట్రలో, ఇటు కేంద్రంలో కాంగ్రెస్ ప్రభుత్వమే ఉండటంతో ఇదంతా వాళ్ళు-వీళ్ళు కుమ్మక్కై కక్ష సాధిస్తున్నారా? ఓ పక్కన అక్కడ అంత దుమారం రేగుతుంటీ, ఇక్కడ మన ప్రభుత్వం కానీ, ప్రజా ప్రతినిధులు కానీ ఎవరూ స్పందించట్లేదు. స్వలాభం, రాజకీయ లబ్ది కోసం ఎవరికి వారు నిమ్మకు నీరెత్తినట్లు మిన్నకుండిపోతున్నారు. దీన్ని మేము తీవ్రంగా ఖండిస్తున్నాం. రాజకీయంగా కాకున్నా, కనీసం సాటి తెలుగువాళ్ళకు అవమానం జరిగింది, మన పరువు గోదాట్లో కలిసిపోయిందన్న బాధ కూడా ఎవరికీ లేదు.

గతంలో కూడా ఒకసారి ఇలాగే జరిగినప్పుడు , నందమూరి తారకరామారావు అనే ఒక శక్తి దూసుకొచ్చింది. తెలుగు వాడి “వేడి-వాడి” ఏమిటో కాంగ్రెస్ నాయకులకు రుచి చూపించింది. కనీసం ఇప్పటికైనా కళ్ళు  తెరిచి రాజకీయాలను కాసేపు పక్కనపెట్టి , తెలుగువాళ్లమైనందుకు ఈ దురాగతాన్ని , దాష్టీకాన్ని తీవ్రంగా ఖండించాలని  ప్రపంచంలో ఉన్న తెలుగు వాళ్ళందరికీ  ఈ సందర్భంగా  నేను పిలుపునిస్తున్నాను.. విద్యార్ధుల్లో కూడా కదలిక రావాలి. వీలు చూసుకుని ఇలాంటి అన్యాయాల్ని ఎదుర్కోవడం లాంటివి చేయాలి. మహారాష్ట్ర ప్రభుత్వం ఇప్పటికైనా కళ్ళు తెరిచి, చేసిన తప్పుని తెలుసుకుని చంద్రబాబుగారి దగ్గరకొచ్చి అందరిముందు బేషరతుగా క్షమాపణలు  చెప్పాలని మేము డిమాండ్ చేస్తున్నాం. అంతే కాకుండా, మళ్ళీ మనవాళ్ళందరినీ మహారాష్ట్ర ప్రభుత్వం దగ్గరుండి సకల మర్యాదలతో బాబ్లీ ప్రాజెక్ట్ దగ్గరకు తీసుకెళ్ళి, అంతా చూపించి పంపాలి. లేదంటే అంతకు అంత వాళ్ళు అనుభవిస్తారు అని మేము ఖచ్చితంగా చెప్తున్నాం.

Now the time has come that all right thinking people have to think how to set the system in right track for the well being of all the people.Here are the few ways which may help us build a better system, so that we all can lead a happy lives.

1. Administrative reforms and decentralization of administration to be brought to district level from present state level, which may help us bring down corruption and exploitation by the people at the helm of affairs.

2. Belt shops to be totally banned by the Govt. and educate rural people on the ill effects of liquor on health and wealth of the people, through all available forms of media by involving voluntary organizations and Govt machinery. Govt. should not think of getting money through liquor at the cost of ruining the lives of common people. Rather concentrate on the alternate revenue generative sources.

3. All political parties in the country claim that they are doing service to the people.And the vact is very much open regarding their so called services to the public. Politicians are contesting in elections from Gram Panchayath level to Parliament level  spending huge amount of money.As they spend so much money to get the ‘power’, they concentrate only on recovering the amount they have spent before the elections rather than concentrating on the development and the promises thrown on the public.

4.Reforms should be brought in by the central Government to provide two more High Court benches in Andhra and Rayalaseema areas which should be provided to litigant public to clear the cases at the earliest.Its worth mentioning a situational proverb “JUSTICE DELAYED IS JUSTICE DENIED”.

5. Government is spending more than Eleven thousand crores on education but people have lost total faith on Govt schools and are forced to spend Minimum Rs.1000 per student  per month in pvt schools. To the matter of point, even people below poverty line are also least interested to admit their kids who strives to study well.Hence, they are not even hesitating to take hand loans, loans to make sure that their beloved children are studying in good and reputed schools. This clearly suggests the lack of interest in public about Govt schools. To an extent, one would not hesitate to say that , its really a shame on Govt part.

6. Despite of the Govt spending thousands of crores on health, still its not reaching the people.Hence the private hospitals are exploiting and en-cashing on the Govt’s failure in giving quality treatment to the general public,by charging abnormally.Even sometimes they are making 30% to 40% profits on medicines and 100% on tests. Emergency services introduced by the State Govt through AROGYA SREE  is being exploited by private hospitals by manipulating the Govt Machinery.

7. There is a huge corruption at police stations as well. This has to be changed by bringing in necessary reforms in Police Administration.

8. Instead of working estimates for each and every contract in the state, the Govt can work out the raw materials cost needed for construction work in each district on the availability of various raw materials and provide the estimates for various civil works.

Finally, One should not forget that, “WHAT WE ALL EARN NEITHER WE EAT NOR WE TAKE WITH US” at the end of our lives.

మనదేశంలో ప్రతిభ ఉన్నవారికి కొదవ లేదు. అట్టడుగుస్థాయి నుండి వచ్చి దేశాధ్యక్ష పదవిని చేపట్టిన మాజీ రాష్ట్రపతి అబ్దుల్ కలాం గారు, నాలుగైదు కంప్యూటర్లు ఇద్దరు ఉద్యోగులతో మొదలయ్యి…ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఐ.టి విభాగంలో ప్రపంచ ఖ్యాతినార్జించి ప్రముఖ సాఫ్ట్‌వేర్ కంపెనీగా “ఇన్ఫోసిస్” ని నిలబెట్టిన ‘ఇన్ఫోసిస్’ నారాయణమూర్తి గారు, విప్రో అజీమ్ ప్రేమ్‌జీ గారు ఇలా… ఎంతో మంది తమ బుద్ధి బలం తో భారతదేశానికి పేరు ప్రఖ్యాతులను సంపాదించిపెట్టారు. ఈ రోజున అమెరికా ప్రెసిడెంట్ కూడా అక్కడి విద్యార్ధులకు మన దేశపు విద్యార్ధులను ఉదాహరణగా చూపించి భారతీయుల్లా మీరూ బాగా కష్టపడి చదవండి…లేదంటే మీ ఉద్యోగాలు కూడా వాళ్లే ఎగరేసుకుపోతారు అని సాక్షాత్తూ అగ్రదేశాధినేత భయపడేంతలా మన దేశస్థుల మేధస్సు పదునెక్కుతోంది.

మరి అంత మేధోసంపత్తి కలిగి కేవలం డబ్బులేని కారణంగా మెరికల్లాంటి విద్యార్ధులు మరుగున పడకూడదనే ఉద్దేశంతోనే నాలుగేళ్ళ క్రితం నేను “మురళీమోహన్ ఛారిటబుల్ ట్రస్టు” ని స్థాపించి సుమారుగా వెయ్యి మంది విద్యార్ధులను చదివిస్తున్నాను. ఈ నాలుగేళ్ళ నుండి అంతా దివ్యంగా సాగింది. కానీ గత రెండేళ్లుగా రియల్ ఎస్టేట్ వ్యాపారం మొత్తం దెబ్బతిని ఆర్ధికంగా చాలామంది చాలా రకాలుగా నష్టపోయారు. అందులో నేనూ ఒకడిని. ఈ రోజున ఆర్ధికంగా నష్టపోయానని  చెప్పి నేను నడుపుతున్న ట్రస్ట్ ని మూయలేను. 900 మంది పైచిలుకు విద్యార్ధుల భవిష్యత్తు నామీద ఆధారపడి ఉంది. నా కష్టాలేమిటో..బాధలేమిటో వాళ్ళకి అనవసరం. అవసరమైతే కొన్ని ఆస్తులను అమ్మి అయినా వాళ్ళ చదువుకు ఎక్కడా ఆటంకం కలుగకుండా చూసుకోవాల్సిన బాధ్యత నా భుజాల మీద ఉంది.  మహా అయితే ఈ పరిస్థితుల్లో నేను ఈ సంవత్సరం మా ట్రస్టులో జాయిన్  అయ్యే వాళ్ళ సంఖ్యను కాస్త పరిమితం చేయగలను.

ఈ రోజున నేను చేస్తున్న ఈ సేవా కార్యక్రమాలు నాకు ఇష్టం లేకపోయినా పది మందికీ తెలిసిపోయింది. నన్ను చూసి చాలామంది ప్రేరణ పొంది నాలాగే విద్యార్ధులను దత్తతకు తీసుకుని చదివిస్తున్నారు అని తెలిసినప్పుడు నాకు కలిగే ఆనందం అంతా ఇంతా కాదు. ఇటీవలే నాగార్జున గారు స్వయంగా నాకు ఫోను చేసి, మురళీమొహన్ గారు…మీరు చేస్తున్న ఈ విద్యాదానం చూసి నేను కూడా ఇన్‌స్పైర్ అయ్యాను. మీరు ఎలా చేస్తారు  ఏమిటోఆ వివరాలు తెలిపితే నేను కూడా కొంతమంది పేద విద్యార్ధులను చదివిస్తాను”అన్నారు. నిజానికి ఎవరికి వారు కొద్దో గొప్పో ఆర్ధిక స్తోమత ఉన్న వాళ్ళు ఇలా కనీసం ఒక్కరినైనా పేద విద్యార్ధిని చదివిస్తే సమాజానికి ఎంతో ఉపకారం చేసిన వాళ్లమవుతాం. ఇది మాస్టార్స్. కామ్ వెబ్‌సైట్ ద్వారా అందరికీ నేను చేస్తున్న మనవి.

How healthy we live does matters…

I personally thank everyone who ever has been wishing me on my Birthday since this morning. Thanks to your love and affection towards me. It really doesn’t matter how long we live.But how healthy we live definitely matters. Helping the needy people around us will make us live healthy.In fact that is what is making me feel younger as am growing older and older. I definitely not stop helping the people to a maximum extent till my last breath.

Helping others will always give me an immense pleasure..

As of now, Muralimohan Charitable Trust has adopted near count of 1000.Out of which around 150-160 students have just passed out compelting their engineering and medicines..and few are a CA’s. They all now got placed in good companies and in respectable positions. Whenever they call me up and give the updates at their respective ends, i feel very happy for them. When they came to me, i took a word from each individual to make sure that they all adopt at least two poor students each. And the process has already started by my good old student named Dasarath, a S/W engineer in Bangalore by adopting two students.

Now MAA has got a nation wide recognition….

We cinema people are always one.No politics work before cinema.We all belong to cinema party. Movie Artistes Association has got now a Nation wide recognition.Which has become possible due to every single individual’s co operation of the members of MAA. If we get to speak other than cinema, all of our Movie Artistes stay united and extend their cooperation and participation in the cultural and sporting activities in order to raise funds for a certain purposes like Funds for Poor Artistes, Funds for the sufferers by Natural Calamities kind of stuff.

I can confidently say that our unity will remain the same and grow stronger and stronger. And I, as the President of MAA promise that we are always one and remain one.No one can disturb us and break the bond we have generated between each other.

ఇప్పుడున్న హీరోల్లో చాలా మంది ఆ.. ఇంకొకరితో కలిసి ఎం చేస్తాం.. మన ఇమేజ్ డ్యామేజ్ అవుతుందేమో అన్న భయంతో వెనకడుగు వేస్తున్నారు. ఒకవేళ చేయాల్సి వస్తే మాత్రం నీ పాత్ర ఏంటి,… నా పాత్ర ఏంటి… నీకేన్ని డ్యూయట్లు…నాకేన్ని డ్యూట్లు లాంటి లెక్కలెన్నో వేసుకుంటున్నారు. ఇది చాలా శోచనీయం. అలాంటి వాటిని పక్కనబెట్టి, అంతరించిపోయిన మల్టీ స్టారర్ సాంప్రదాయాన్ని క్రిష్ ఎంతో ధైర్యంగా తెరమీదికి తిరిగి తీసుకొచ్చి, తెలుగు సినిమాకు ప్రాణం పోశాడు. ఆహ్వానించదగ్గ పరిణామం ఇది. తెలుగు సినిమాకు ఇలాంటి సినిమాలు ఇంకా ఎన్నో రావాలి. “వేదం” సినిమా ఇప్పటి హీరోలెందరికో దిక్సూచి కావాలి. ప్రముఖ హీరోలు వెంకటేష్, పవన్ కళ్యాణ్ ఇద్దరూ కలిసి ఒక సినిమాలో నటించనున్నారని వార్తలు వినవస్తున్నాయి. అవి నిజం కావాలి… అదే స్పూర్తితో మరెందరో హీరోలు ఒకరితో కలిసి ఒకరు సినిమాలు చేయడానికి ముందుకి రావాలి.

తొలి సినిమా “గమ్యం” తోనే చక్కని ప్రతిభగల దర్శకుడని నిరూపించుకున్న క్రిష్, రెండవ సినిమా “వేదం” తో కూడా తానేమిటో మరో సారి చాటి చెప్పాడు. ఎంతో కష్టపడి క్రిష్ పునఃప్రారంభించిన ఈ పద్ధతికి మూవీ ఆర్టిస్ట్ అసోసియేషన్ (‘మా’) మరోసారి తన హర్షం వ్యక్తం చేస్తూ, “వేదం” లాంటి మల్టీ స్టారర్ సినిమాలు త్వరలో మరెన్నో వచ్చి సినీ పరిశ్రమ కళ కళలాడుతూ ఉండాలని మనసారా ఆకాంక్షిస్తోంది.

ఇందుకు మరో తాజా ఉదాహరణగా మేము జూన్ 13 న మేము తలపెట్టిన క్రికెట్ మ్యాహుని చెప్పుకోవచ్చు. ఎందుకంటే ఆ రోజున సినీ పరిశ్రమలోని దాదాపు అందరు నటీ నటులు ఎలాంటి భేషజాలకు పోకుండా, తమ స్థాయిలను పట్టించుకోకుండా కలిసి మెలిసి ఆడనున్నారు. అంతెందుకు… నిన్న సాయంత్రం జరిగిన “  ఝుమ్మంది నాదం”ఆడియో విడుదల  కార్యక్రమంలోకూడా బాలకృష్ణ, ,చిరంజీవి మోహన్‌బాబు ముగ్గురూ కలిసి పాల్గొన్నారు. ఒకరి బాగోగులు ఒకరు అడిగి మరీ తెలుసుకున్నారు. వారెవరి మధ్య ఎలాంటి విభేదాలు లేవన్నదానికి అదే నిదర్శనం. ఎన్నో సందర్భాల్లో నేను చెప్పినట్టుగానే ఇప్పుడు మళ్ళీ చెబుతున్నాను… మా సినిమా ఆర్టిస్టులంతా ఎప్పటికీ కలిసి మెలిసి ఉంటాం. మమ్మల్ని ఎవరూ విడదీయలేరు. దయచేసి లేని పోనీ అనుమానాలు పెట్టుకుని, అవసారినీకి మించి ఎక్కువగా ఆలోచించి ఆరోగ్యం పాడుచేసుకోకండి అని ఈ సందర్భంగా పుకార్ల రాయుళ్లందరికి సవినయంగా నేను మనవి చేసుకుంటున్నాను.